Het is een poosje geleden (lees een eeuwigheid) dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Het is dus weer tijd. Er is de afgelopen maanden best wel het een en ander gebeurd. Ik heb dus echt niet stil gezeten. De voorgenomen loopjes in mijn laatste bericht zijn niet allemaal gelopen helaas. De laatste officiele loop was de vestingloop Bourtange (halve marathon) in een tijd van 2 uur en een paar seconden.

Daarna kwam de jaarlijks terugkerende feestdagen periode. Traditie getrouw een periode van afnemende loop activiteit. Daarbij de echte winter die we weer eens gehad hebben, geeft een behoorlijke afname van trainings activiteit.

Maar goed het echte werk is weer begonnen. Zoals velen weten staat op 5 juni de marathon van Stockholm op het programma. De echte training daarvoor begint in de week van 15 maart. Dit jaar moet ik het helemaal alleen gaan doen. Ik had in eerste instantie wat medestanders om samen Stockholm te lopen, maar de marathon was binnen de kortste keren vol geboekt. Dus alleen trainen. Zien hoe dat gaat verlopen.

Een aantal clubgenoten gaan de marathon van Utrecht lopen op tweede paasdag, dus af en toe loop ik met hen mee, zoals ook afgelopen zaterdag dus.

World runners trainingsloop in Zuidlaren. Vorige jaar heb ik die ook gelopen in voorbereiding op Hannover. Was toen een leuke ronde door de bossen rondom Zuidlaren. Helaas had het nu gesneeuwd en besloot de organisatie om rondjes van 5,9 km door Zuidlaren te gaan lopen. Ik had me voorgenomen om zo’n 20 km te gaan lopen. Dat zijn er uiteindelijke bijna 24 geworden. Van de Utrecht gangers waren Loes, Jo en Harm aanwezig. Zij moesten 3 uur lopen en hebben er dus een ronde aan vast geplakt. Volgend weekend staat de Nelli Cooman run op het programma. Weer eens proberen te vlammen op een 10km.

Zo het is nu eerst vakantie. Ik heb vijf weken met m’n nieuwe groep mee getraind en het gaat best aardig. Wel een behoorlijk verschil met de vorige groep, dus pff even lekker vakantie vieren.

Drie weken Schotland. Drie weken niet lopen? Nee dus. Mijn schoenen zijn al ingepakt. Ik wil m’n conditie goed op peil houden, want eind augustus en september heb ik behoorlijk wat loopjes in mijn agenda staan. Dus niet te veel whisky en haggis.

Mijn voorlopige agenda:

- 28/8 bommenberendloop in Groningen, halve marathon

- 5/9 Annermarktloop in Annen, 10 km

- 11/9 Goudse singelloop in Gouda, 10 km

- 12/9 Run van Winschoten, 10 km

- 11/10 4-mijl in Groningen, 6,4 km

- 25/10 vestingloop in Bourtange, 10 km (of halve marathon)

- 7/11 Adrillenloop in Winschoten, 10 km

- 14/11 Nelli Cooman Run, Stadskanaal, 10 km

- 27/12 Oudejaarsloop in Blijham, 10 km (of halve marathon)

Een rare titel om een nieuw bericht mee te beginnen, maar het is een welgemeende (hmm) felicitatie richting mijn collega hardloper en blogger Jaap.

Het begin:

Zondag 24 mei 2009, de Vincent Hillebrand loop van Zuidlaren naar Eelde. Een memorial loop n.a.v. het vorig jaar plotseling overlijden van Vincent tijdens de opbouw van het parcours voor de 10 van Tynaarlo.

Het was een erg warme dag met veel wind. Om 12 uur werden we vanaf het parkeerterrein bij de bloemenveiling in Eelde met bussen richting het bos in Zuidlaren gebracht. Namens SV Veendam waren we met een leuke groep. Naast mij zelf, Jaap dus, Marian, Jos, Arjanne, Harm, Hennie, Bert en Ina.
Ik had eigenlijk geen zin om hard te gaan lopen. Ben tenslotte niet echt een warm weer loper. Maar na het startschot ging Bert er al meteen vrij rap vandoor. Ging niet eens supersnel, dus ik dacht die gaan we bij houden. De rest bleef achter, inclusief Jaap.
Na 4 kilometer moesten we over een zandpad, uit de wind en in de volle zon. Op dat moment dacht ik, Bert bekijk het maar. Mijn benen leken wel lood, het geen totaal niet. Op 5 kilometer was de verzorging, pff nog maar op de helft.

Bert was intussen al niet meer te zien. Bij 8 kilometer ging ik een loper voorbij die wandelde. Heel collegiaal neem ik hem mee met bemoedigende woorden dat het nog maar een klein stukje is en dat hij nog even door moet zetten. En dat hielp want de laatste 2 kilometer liep hij met me mee.
Na ruim 55.30 kom ik over de finish en wordt ik opgewacht door Jaap. Wat doe jij hier? Ik heb je ingehaald op de laatste meters, zegt hij vervolgens met een grijns om zijn gezicht. Hij had me een paar kilometer voor de finish al in het visier, zegt hij nu na afloop. Als een dolle stier richting een rode lap (ik had een rood hemd aan) was hij gefocust om me in te gaan halen. Tja wat kun je daar dan op zeggen?

1) ik had een te lage dunk van Jaap en dacht die is er nog lang niet, dus ik kan nog wel een tandje terug;
2) Jaap heeft een stuk afgesneden, dus ik kon hem ook niet zien;
3) ik heb hem wel gezien en heb gedacht, ach laat die jongen ook weer eens winnen;
4) Jaap was niet echt collegiaal en is mij stiekem als een haas voorbij gelopen, zonder de opbeurende
    woorden tegen me te roepen zoals ik bij een collega loper heb gedaan (zie boven);
5) ik was helemaal kapot en Jaap is de terechte winnaar.

Ik moet dan denk ik toegeven dat optie 5 toch de beste afspiegeling geeft van de finish van deze loop. Vandaar dus de welgemeende titel van dit verhaal: Jaap gefeliciteerd.

Ik weet trouwens niet of onze gezamelijke hardloop collega’s ook voor optie 5 zouden kiezen .

De eerste echte wedstrijd na Hannover en meteen een thuiswedstrijd. Het weer was niet best, als moet ik zeggen dat ik wel van koel regenachtig weer houdt. Eerst geholpen met de inschrijving en daarna even warm gelopen met Paula.
Ik wist niet wat ik er van moest gaan verwachten. Ik had nog wat lichte klachten in de spieren van mijn linker knie holte. Het doel was in ieder geval om onder de 50 minuten te eindigen.
Vanaf de start ben ik met mijn persoonlijke pacer Joep meegelopen. Meteen vanaf het begin ging het al vrij hard en halverwege de eerste ronde had ik niet het idee dat ik dat kon volhouden.
Ondanks het slecht weer toch behoorlijk wat publiek langs de kant, naast mijn vaste toeschouwers Janet en pa en ma, ook veel clubleden die ons toeschreeuwden vanaf de kant. Geeft toch altijd weer een extra zetje in de rug.
De eerste ronde kwamen we door op 24.15 op koers dus voor een nieuwe PR. In de tweede rond moest ik Joep helaas laten gaan bij het ingaan van de laatste 2 kilometers. Ik kon er toch nog een flinke sprint uitpersen bij de ingang van de kerkstraat.
En de eindtijd 48.17 !!!! opnieuw een behoorlijke verbetering van mijn PR. Dit smaakt naar meer. Volgende week de Vincent Hillebrandloop.

2 mei 8.00 uur, na weken van voorbereiding is het eindelijk begonnen. We vertrekken vanaf de Rozenlaan met z’n drietjes (Jolanda, Janet en ik) en twee fietsen achterop richting de beneden veensloot in Meeden.
Iedereen is keurig op tijd. De bedoeling was om eerst richting Scheemda te rijden om de Muurmannen op te pikken en daarna richting Hannover. Twee coureurs hadden dit niet begrepen (ik noem geen namen) en reden meteen vanaf Meeden bijna plankgas richting de Deutsche Autobahn.

Onderweg stoppen we bij Rastatte Langwedel om even een bakkie leut te drinken. Het hele terras is meteen vol met zo’n grote groep kaaskoppen.

Rond 1 uur zijn we in het hotel. Eerst alles uitladen en vervolgens met z’n allen richting het Rathaus waar het hele marathon circus stond opgesteld. In een grote tent, waar o.a. een hardloop beurs werd gehouden, konden we onze startbewijzen in ontvangst nemen. Slik het is nu echt serieus! Dacht ik toen wel even.
Het was overigens bloedje heet in die tent, dus snel maken dat we er uit kwamen. Nog wel even een runningshirt gekocht van de marathon.
De rest van de middag hebben we een beetje door Hannover gelopen, terrasjes gepakt en nog even geluierd op de bank in de hotelkamer.

‘s avonds om 18.00 uur gezamelijk chinezen inclusief grote glazen, lees halve liters, Weissen bier. Volgens Bert had hij de marathon van Berlijn vorige jaar goed gelopen met een paar van deze jongens achter de kiezen, dus had ik er alle vertrouwen in dat dat bij mij ook gunstig zou werken.

Rond 21.00 uur waren we uit gegeten en zijn we, via een ijssalon, terug gegaan naar het hotel. De volgende dag moesten we vroeg uit de veren, dus niet te laat slapen.

Slapen? Niet dus. Werkelijk de hele dag geen oog dicht gedaan. Onze kamer lag aan de kant van een drukke weg. Werkelijk de hele nacht politie auto’s en ambulances met loeiende sirenes, zingend uitgaans publiek en piepende trams. Dat in combi met een warme kamer en toch wel de nodige stress geeft een heerlijke, lange, wakker liggen nacht.

‘s ochtends aan het ontbijt, om 6.15 uur, bleek ik in ieder geval bij lange na niet de enige. Nog even een flinke bodem in de maag leggen en vervolgens met z’n allen richting de start.

De marathonners zouden om 9 uur starten, de rest later. Het was heerlijk loopweer. Bewolkt en een aangename temperatuur. Een stuk beter vergeleken met de dag er voor. Toen was het behoorlijk warm. Bij de start gingen we ons spreiden over de verschillende pacers. Bennie en Lyda gingen voor de 4 uur, Joep, Bert en Fred voor de 4 uur 15 en Jaap, Harm, Babs, Stefanie en ik voor de 4 uur 30.

Klokslag 9 uur worden we weg geschoten. Een grote mensen massa zet zich in beweging op weg naar de finish op 42195 meter. Het is begonnen !!!

Er heerst een gezellige sfeer onderweg. Op sommige stukken best veel mensen en opzwepende trommelmuziek. Wij hadden onze eigen Harm als motivator. Hij juichte af en toe nog harder dan het publiek langs de kant van de weg.

En natuurlijk hadden we onze eigen supporters die deels met ons mee gefietst hebben inclusief spandoeken.

Het eten en drinken was onderweg super geregeld. Om de 4-5 kilometer stonden ze met sportdrank en fruit. Ik heb continu goed kunnen eten en drinken en heb dus ook geen enkele last gehad van een lege accu zoals bij de 35 km training.

Na ongeveer 20 kilometer ben ik met Jaap en Harm van de 4 uur 30 groep weg gelopen. Op een gegeven moment werden we weer ingehaald door Babs die ons bijna voorbij sprintte.

Na ruim 30 kilometer zat een venijnige tunnel in de weg. Vlak daarvoor werden we samengevoegd met de halve marathonners die als hazen door die kuil heen renden, maar bij ons ging dat toch wat moeizamer.

Ergens bij 35 kilometer draaiden we het park in. Ik liep op dat moment alleen. Jaap, Harm en Stefanie liepen ergens achter me en Babs was bij mij weg gelopen. De marathonners moesten daar rechts het park in en de halve marathonners links de stad in. Als een kudde dier liep ik dus achter de rest aan die links af gingen. Gelukkig was er een oplettende Duitser die me toeschreeuwde: He du Marathonner, du must Rechts ab. Ben de man nog steeds dankbaar. Anders was het allemaal voor niets geweest.

En dan uiteindelijk de laatste loodjes. Pff, die waren zwaar. Ik werd ingehaald door onze pacers. Daar kon ik gelukkig bij aan klampen. Even verderop kwamen we Babs tegen die zich ook bij ons aansloot. Op ongeveer 2 kilometer voor het einde wilden mijn benen helemaal niet meer. Ik moest echt even wandelen. Ineens kreeg ik Joep in het vizier. Dat zag er niet goed uit, want die was immers voor de 4 uur 15 gegaan. Het ging inderdaad niet goed met hem, want hij had last van zijn kuit. Maar op het moment dat ik hem voorbij ging kreeg hij toch plotseling weer energie en perste er nog een sprintje uit en zo vlak voor me te finishen (grrr).

Mijn eerste gedachte na de finish "dat doe ik nooit meer". Na een half uur was die stemming al weer omgeslagen in een roes van voldoening en trots dat ik dit heb kunnen doen. Kortom een volgende marathon gaat er zeker komen. Over mijn tijd was ik ook meer dan tevreden. 4.28.50 keurig binnen het doel van 4.30.

Verder heeft gelukkig iedereen zijn of haar afstand uitgelopen. Een super prestatie !!!!

Iedereen uit de groep bedankt voor de gezelligheid, steun, adviezen, oppeppers, enz., enz. Ik hoop dat we dit gezamelijk nog eens gaan doen.

Vandaag de laatste testcase voor Hannover. Een 10km in westrijd tempo, de stadsparkloop in Groningen. Opnieuw schitterend weer. Namens de Hannover gangers waren alleen Jos en Arjanne aanwezig. Met z’n drietjes lekker relaxed rondjes lopen door het stadspark in Groningen, dacht ik.

Meteen vanaf het begin ging het al hurry up. De batterij van m’n Garmin was leeg, dus ik kon niet zien hoe hard of we gingen. Ik wist in ieder geval dat het erg snel ging. Na 5 km gaf Arjanne aan een tandje terug te willen schakelen. Ik dacht dus dat is fijn, kan ik ook een tandje terug. Nou niet dus.

Geldt niet voor jou was de opmerking van Jos. Je hoeft nog maar 5 km, doorzetten. Onderweg herhaaldelijk, vooruit aansluiten, als ik weer een beetje achterop raakte. Bij 7 km had ik het een beetje moeilijk, maar daarna ging het eigenlijk weer lekker.

En de eindtijd? 48 minuten en 52 seconden !!!! Een verpulvering van mijn PR (52.12, vestingloop Bourtange 2008)en nog redelijk fris over de finish ook. Bedankt Jos voor het hazen (en Arjanne natuurlijk).

Dit geeft weer moed na het dipje van vorige week.   

Het zit er op de langste training in de voorbereiding op Hannover.

‘s ochtends om 8 uur vertrokken bij Fred en Babs in Scheemda. Daarna via Winschoten, Oudeschans, Blijham en weet ik veel wat nog meer, terug naar Scheemda. Het was opnieuw heerlijk weer. Op een gegeven moment iets te warm zelfs. We waren met een leuke grote groep. De hele marathon klan was compleet, behalve Jos en Arjanne. Speciale dank aan Janet en Ina voor de verzorging onderweg.

Tja wat valt er verder over te zeggen. Leuke route, mooi weer dus, gezellig en AFZIEN. Bij 30 kilometer ging het lood me behoorlijk in de benen zitten. Pfff nog 6 kilometer te gaan !!! Bij 33 kilometer was het even helemaal gedaan. Heel apart gevoel. Ik kreeg m’n benen bijna niet meer van de grond. Mijn hartslag ging richting de 190 slagen per minuut. Maar ff gas terug en twee kilometer gewandeld. Daarna ging het wel weer.

Nog steeds zin in 3 mei ??? JA, JA en nog eens JA. Ondanks de slechte generale blijf ik positief. Enkele handige eettips gehad van Jos en Arjanne voor de voorbereiding in de laatste weken. Moet he

lemaal goed komen. Veel macaroni eten, bananen, eierkoeken en pannenkoeken. Allemaal geen straf voor me. Gaat er wel in.

Gisteren overigens nog 35 kilometer gefiets. Onderweg een lekker broodje scharrel-ei salade en twee pintekes gehad (ssst, niet verder vertellen). Morgen weer een uurtje draven, inclusief 10x de heuvel op in Borgerswold. 

29 maart onze 3,5 uur training. Na een korte nacht, overgang van winter naar zomer tijd, vertrokken we om 8 uur vanaf het huis van Jaap. We waren met een leuk groepje bestaande uit Jaap dus, Bert, Babs, Fred en Harm. Ina reed in de bezemwagen en zorgde er voor dat we iedere 5 km iets konden eten of drinken.

Het was een leuke route via o.a. Meeden, Muntendam, Zuidbroek, Tripscompagnie en Wildervank. Klein oponthoud in Wildervank. Bleek de route over en stuk prive grond te gaan waar ineens een hek stond. Volgens Jaap stond dat hek er niet tijden het uitzetten op de PC (ha, ha).

Onze laatste pauze was bij het winkelcentrum in Wildervank. Al weer behoorlijk goed weer. De laatste kilometers helaas een afvaller. Babs kreeg last van haar kuit. Hopelijk geneest het weer snel en kan ze gwoon mee op 3 mei.

Na 3,5 uur de finish. 31,8 km gelopen. Voor mij weer een mijlpaal. Het gaat nog steeds super goed. Geen pijntjes of tegenslagen gehad.

Vrijdag 20 maart gelopen vanaf m’n werk in Leek. Ik moest 3 uur lopen, dus ongeveer 27 km. Om kwart voor 2 vertrokken, met voor het eerst dit seizoen, in korte broek. Voorraad eten en drinken mee, MP3 speler aan en sjouwen maar.

Het was werkelijk perfect weer. Heerlijk zonnetje en bijna geen wind. Via Oostwold, de Poffert, Hoogkerk, Groningen en Westerbroek ben ik geeindigd in Hoogezand. Daar pikte Janet me op na ongeveer 3 uur en 15 minuten en net geen 30 km (gr!), maar 29,7 km. Maar vergeleken met m’n vorige record tijdens de Smeerpijploop toch weer een stukje verder. Als was het dan maar 200 meter.

14 maart j.l. de eerste echte marathon test. 29,5 km van Groningen naar Delfijl. De route loopt over de voormalige smeerpijp die afgelopen jaar gesaneerd is. Een lange rechte streep langs het eemskanaal. We moesten ons melden in Delfijl om het startnummer op te halen. Vandaar gingen we met de bus naar de startlokatie in Groningen. Om 10 uur werden we weg geschoten. Van ons marathon groepje liepen naast Jos en Arjanne, Joep, Bert, Bennie en Lijda mee. Jaap stapte later in. Hij liep de 16,5 km.

Het was, ondanks de rechte streep, een leuke route. Zo’n 12 km was onverhard, dus extra pittig. Het weer was super. Af en toe een zonnetje en lichte bries. Om de 5 km stonden verzorgingsposten met banaan, koek, koffie, sportdrank, etc.

We liepen met een ongeveer 20 mannen en vrouwen onder leiding van Jos en Arjanne met als doel 6.30 min. per kilometer. De laatste 5 km waren erg zwaar. Ik had ook nog nooit verder gelopen dan 21 km, dus een flinke stap vooruit. Uiteindelijk zijn we na 3 uur en 15 minuten gefinishd. Er stond een heerlijke kop snert klaar. Iedereen kreeg tenslotte nog een leuke herrinnering mee naar huis.